Müəyyən edilmişdir ki, 2011-ci ilin yay aylarında Azərbaycan Respublikasının vətəndaşı Padarov Vüqar İspaxan oğlu Azərbaycanda təxribat-pozuculuq və terrorçuluq aksiyalarına hazırlıq görülməsi məqsədilə silahlı birləşmə yaratmış, onun üzvlərini odlu silah, döyüş sursatı, partlayıcı maddələr və digər hərbi ləvazimatla təchiz etmişdir.

Məlum olmuşdur ki, silahlı birləşmənin bəzi üzvləri əvvəlcə «Əl-Qaidə» beynəlxalq terrorçu təşkilatının nümayəndələrinin köməkliyi ilə Suriya Ərəb Respublikasındakı mədrəsələrdə cihadda iştiraka hazırlaşmaq məqsədilə xüsusi dini-psixoloji təlim keçmişlər. Sonra silahlı birləşmənin üzvlərinin bir hissəsi Pakistan İslam Respublikasının Vəziristan əyalətinə gəlmişlər. Onlar «Əl-Qaidə» beynəlxalq terrorçu təşkilatına daxil olan «İslami-cihad» terrorçu qrupunun tərkibində bir neçə ay ərzində hərbi-dini təlimlər keçərək müxtəlif növ atıcı silahlardan, artilleriya, raket və minomyotlardan atəş açmaq, partlayıcı qurğular hazırlamaq və minalar quraşdırmaq vərdişlərini mənimsəmişlər. Bundan sonra, həmin şəxslər «İslami-cihad» terrorçu qrupunun tərkibində Əfqanıstanın Paktika və Paktiya, Xost, Qəndəhar və Helmənd vilayətlərində beynəlxalq antiterror koalisiyası qüvvələrinə qarşı hərbi əməliyyatlarda iştirak etmişlər.

Dəstənin bir qrup digər üzvü İran İslam Respublikasında atəş və fiziki hazırlıq, müşahidə etmək, müşahidədən yayınmaq və digər istiqamətlər üzrə iki ay xüsusi təlim keçmişlər.

Silahlı birləşmənin fəal üzvü “Maqa” ləqəbli Elmir Nurəliyev hələ 2010-cu ilin avqust ayında Dağıstana gedərək «Əl-Qaidə» beynəlxalq terrorçu təşkilatı ilə əlaqəli olan “əmir” Əbu-Hureyranın, “Dağıstan cəbhəsinin əmirləri” “Həsən” ləqəbli İsrapil Velicanovun və “Saleh” ləqəbli İbrahimxəlil Daudovun dəstələrində Dağıstan ərazisində terrorçuluq aksiyalarının və digər cinayətkar əməllərin törədilməsində iştirak etmişdir.

Həmin ilin sonlarında Elmir Nurəliyev Dağıstanın Kadar kəndi yaxınlığında İbrahimxəlil Daudovun dəstəsinin gizli düşərgəsində «Busra» ləqəbli Vüqar Padarov ilə tanış olmuşdur. Vüqar Padarov Elmir Nurəliyevə Azərbaycanda da cihad aparılmasını təklif etmişdir. Məqsəd Azərbaycanın bir sıra bölgələrində silsilə terrorçuluq aksiyalarının keçirilməsi, ölkədə nəzarətsizlik və hakimiyyətsizlik əhval-ruhiyyəsi, əhali arasında çaşqınlıq və vahimə, etnik və dini zəmində qarşıdurma yaratmaq, sabitliyi pozmaq və respublikanın nüfuzuna xələl gətirmək olmuşdur. Bunun üçün əhali arasında müqəddəs sayılan bir sıra ziyarətgahların, məscidlərin və başqa dini konfessiyalara məxsus ibadət yerlərinin partladılması nəzərdə tutulmuşdur. Eyni zamanda, hüquq mühafizə orqanlarına silahlı basqınlar təşkil etmək, əməkdaşları öldürmək və inzibati binalarda olan silah-sursatı ələ keçirmək planlaşdırılmışdır. Dəstə üzvləri arasında vəzifə bölgüsü, terrorçuluq aksiyalarının törədiləcəyi hədəflərin və yerlərin sxemi, iş rejimi, xidməti personalın sayı, snayperlərin mövqeləri və digər faktorlar müəyyənləşdirilmişdir. Dağıstanla həmsərhəd rayonlarda və dağ-meşə massivlərində dəstəyə mənsub silahlı qrupların gizlənəcəyi, müvəqqəti yaşayacağı yerlərin, blindajların və qazmaların hazırlanması nəzərdə tutulmuşdur. Elmir Nurəliyev ilə razılaşma əldə etdikdən sonra Vüqar Padarov planları barədə Əbu-Hureyraya və İbrahimxəlil Daudova bildirmişdir. 2011-ci ilin fevral ayında İbrahimxəlil Daudov Kadar kəndi yaxınlığında “Dağıstan əmirlərinin şurası”nı təşkil etmiş və onlar “əmir” Əbu-Hureyranın əvvəllər bu barədə irəli sürdüyü analoji təklifləri Vüqar Padarov və Elmir Nurəliyevin iştirakı ilə müzakirə etmişlər. Sonda “Əmirlər şurası” tərəfindən Vüqar Padarova və Elmir Nurəliyevə müvafiq tapşırıqlar və külli miqdarda pul verilmişdir. Yaradılacaq yeni silahlı birləşməyə İbrahimxəlil Daudov Vüqar Padarovu “əmir” təyin etmiş və bu barədə videogörüntülü müraciətini sonuncunun mobil telefonunun yaddaşına yazmışdır.

2011-ci ilin iyul ayında Vüqar Padarov və Elmir Nurəliyev müxtəlif növdə və sayda silah-sursatla birlikdə mühafizə olunan dövlət sərhədini Rusiya Federasiyasının Dağıstan Respublikasından Qusar rayonu istiqamətində qanunsuz keçərək Azərbaycana gəlmişlər. Əvvəlcədən əldə olunmuş razılaşmaya əsasən Qusar rayonunda Vüqar Padarovla Elmir Nurəliyevi dəstənin üzvü Əmir Muradov qarşılamış və onları idarə etdiyi avtomaşınla Zaqatala şəhərinə aparmışdır. Elmir Nurəliyev, Əmir Muradov, Nəsrullah Yunusov, Məcid Aşurov və Faiq Sultanov adlı şəxslərin beyətini qəbul etdikdən sonra Vüqar Padarov dəstə üzvlərilə birlikdə Zaqatala rayonunda müxtəlif yerlərdə gizlənmişdir. Vüqar Padarov eyni zamanda dəstə üzvlərini silahlandırmaq məqsədilə silah-sursatın alınması üçün Nəsrullah Yunusov vasitəsilə ayrı-ayrı şəxslərlə əlaqə saxlamışdır.

Həmin ərəfədə davamlı terrorçuluq aksiyalarına hazırlıq işlərinin başa çatdırılması üçün Vüqar Padarov Elmir Nurəliyevlə birlikdə mütəmadi olaraq Bakı şəhərinə gəlib-getmişlər. Bundan sonra, Vüqar Padarov silahlı birləşmənin gücləndirilməsi və digər təşkilati məsələlərin həlli üçün dəstənin üzvləri Əmir Muradov və Faiq Sultanov ilə birlikdə 2012-ci ilin mart ayının əvvəlində Gəncə şəhərində mənzil kirayə edərək ora köçmüşlər.

Ölkənin ictimai-siyasi həyatını ciddi təhdid edən təhlükəli dəstənin zərərsizləşdirilməsi, terrorçuluq aksiyalarının vaxtında qarşısının alınması üçün Milli Təhlükəsizlik Nazirliyi tərəfindən Bakı, Gəncə, Sumqayıt şəhərlərində, Qax, Zaqatala, Şəki, Qusar, Abşeron və Xaçmaz rayonlarında irimiqyaslı xüsusi əməliyyat keçirilmişdir.

Bir sıra hallarda dəstə üzvləri tərəfindən silahlı müqavimət göstərilməsi cəhdlərinin qarşısı alınmış, silahlı birləşmənin üzvləri, Azərbaycan Respublikasının vətəndaşları – Nurəliyev Elmir Maarif oğlu, Sultanov Faiq Sahib oğlu, Muradov Əmir Zəkrulla oğlu, Əliyev Ağasadıq Tofiq oğlu, Abbasoğlu Nəriman İsrafil oğlu, Həsənov Aydın Azad oğlu, Həsənov Arif Azad oğlu, Lələyev Bəhruz Mahmud oğlu, Aşurov Rəşad Rəcəb oğlu, Aşurov Məcid Əhmədoviç, Padarov Mehdi İspaxan oğlu, Yunusov Nəsrullah Arif oğlu, Əfəndiyev Rauf Aydın oğlu, Həmidov Elmir Kamal oğlu, Məmmədov Məmməd Şaban oğlu, Allahverdiyev Ruslan Sahib oğlu, Süleymanov Faiq Süleyman oğlu, Qaracayev Teymur Məhəmməd oğlu və Lələyev Mahmud Baqi oğlu yaxalanmışlar.

Dəstə başçısı Vüqar Padarovu və onunla birlikdə gizlənən digərlərinin tərkisilah olunması və tutulması üzrə keçirilən antiterror əmə­liy­yatı zamanı həmin şəxslər Milli Təhlükəsizlik Nazirliyinin xüsusi təyinatlılarının təslim olmaq barədə qanuni tələbinə tabe ol­ma­yaraq odlu silahlardan fasiləsiz atəşlər açmış və əl qumbarası at­mışlar. Xidməti vəzifələrinin ye­rinə yetirilməsi ilə əlaqədar hakimiyyət nümayəndəsinə qarşı həyat və sağlamlıq üçün təhlükəli olan zor tətbiq etməklə silahlı müqavimət göstərən Vüqar Padarov məhv edilmiş, Faiq Sultanov və Əmir Muradov isə tutulmuşdur.

Ümumən silahli birləşmənin saxlanılmış üzvlərindən terror-təxribat aksiyalarında istifadəsi nəzərdə tutulan 4 ədəd avtomat silah, 1 ədəd «RPK» tipli əl pulemyotu, 4 ədəd müxtəli tipli tapança, xeyli sayda patron, 33 ədəd müxtəlif tipli əl qumbarası, 29 ədəd qumbara alışdırıcısı, xüsusi üsulla hazırlanmış müxtəlif partlayıcı qurğular və maddələr, 20 detonator, 36 ədəd «Kenwood» markalı rabitə aparatı, qanunla qadağan edilmiş digər sursat və əşyalar, habelə terrorçuluğu və cihadı təbliğ edən ədəbiyyatlar aşkar edilərək götürülmüşdür. Bundan başqa, əsasən beynəlxalq terrorçulara xas olan xüsusi bilgilərdən və sxemlərdən istifadə olunmaqla diqqəti cəlb etməyən oyuncaq maşının içərisinə partlayıcı maddələr – 438,2 qram plastid, 200 və 75 qramlıq trotil şaşkaları, kapsul, təlafatın və xəsarətin geniş miqyasına hesablanmış dəmir qırıntıları yerləşdirilmiş və məsafədən idarə olunan, 100 metr radiusda canlı qüvvəni məhv etməyə qadir 1 ədəd partlayıcı qurğu aşkarlanaraq götürülmüşdür.

Hazırda göstərilən faktlarla bağlı Milli Təhlükəsizlik Nazirliyinin İstintaq Baş İdarəsi tərəfindən Azərbaycan Respublikası Cinayət Məcəlləsinin müvafiq maddələri ilə istintaq aparılır.

Advertisements

Salam, necəsən? Ümid edirəm ki, yaxşısan.. Hər gün yaxşı olmağını Allahdan diləyirəm.
Axırki, getdim… İndi səndən çox uzaqlardayam. Səndən mənə qalan ancaq bir şəklin və xatirələrindi. Səni necə də çox sevdim mən. Sən gecələr evində, yatağında mələklərin qanadlarında uçanda mən pəncərənin önündə sənin yuxuna girməyi dua edirdim. Bir baxışını, bir balaca gülümsəməni görmək üçün indi dünyaları verərəm. İndi isə hərbi xidmətdə heç pəncərəni də görə bilmirəm. Ən çətini də gecə xidmətdə olarkən olur. 4 saat xidmətdə olduğum vaxt ancaq səni fikirləşirəm. Göy üzünə baxıram, ulduzlar parlayır. Ay bir az görünür. Sən yəqinki, isti otağında yorğana bürünüb yatmısan, yəqin heç yadına da düşmürəm. Nəbiləsənki, səndən çox-çox uzaqlarda sənin xəyalınla yatıb-qalxan bir əsgər var…..Heç bilmirəm nə yazım sənə.. Onsuz heç nəyin köməyi olmur mənə.
Havanın temperaturu -14 dərəcədi. Soyuqdan uje əllərim tərpənmir. Şəklinə baxıram, ağlımda boş-boş xəyallar qururam. Başım bir az qarışır, soyuq yaddan çıxır. Nəysə… mən sənə deyəcəyim hər şeyi demişəm, indi ümidlə sənin cavabını gözlüyürəm…. Səninçün çooox darıxmışam…
Özünə yaxşı bax….

Hərbi xidmət xatirələri.

Dərc edildi: Aprel 24, 2012 / Yazılarım

İstədim xatirələrimi yazım paylaşım.amma artıq belə şeylərə həvəs qalmıyıb. Boş şeydi…

Yenə səndən yazdım…

Dərc edildi: Oktyabr 17, 2011 / Yazılarım

Yenə axşam düşdü. Yuxum gəlir. Yatmağa hazırlaşıram. Bu gün səni yuxuma dəvət edirəm. Gəl yuxuma. Yuxumun gəldiyi kimi gəl. Çox vaxt dəvətsiz gəlirsən. Dəvətsiz gəlişin daha maraqlı olur. Gözləmədiyin bir şeyin birdən olması kimi. Bu gün istəyirəm yuxuda Bakını gəzək səninlə. Tək ikimiz, başqa heç kim olmasın. Özüdə axşam gəzək. Qaranlığın işığa hakim olduğu axşamda. Çoxdandır arzusunda olduğumuz axşam gəzintisini edək. Səhərə kimi gəzək, özüdə ki, əl-ələ. Sənin evə gecikib danlanmaq narahatçılığın olmasın. Doyunca gəzək. Dənizin qırağına gedib, iri bir daşın üstündə oturub, dalğaların səsinə qulaq asaq. Əllərindən bərk-bərk yapışım. Sən isə başını çiynimə qoy. Səmada bir az bulud, seyrək dağılmış ulduzlar və birdə ortadan bölünmüş ay olsun. Bu cür aya baxanda sən gəlirsən ağlıma. Həmin vaxt sən həm ağlımda həmdə yanımda olması üçün, səmada ortadan bölünmüş ayın olmasını istəyirəm. Bu gözəllikləri seyr edək, doyunca seyr edək. Lap səhərə kimi. Mən həm sənin həmdə səmanın gözəlliyini seyr edim. Ətraf sakitçilik olsun heç kim olmasın. Çünki, insan kütləsi arasında gəzməyi çox xoşlamıram. Özün bunu yaxşı bilirsən. Sakitçilik daha yaxşıdır, səni daha yaxşı eşitmək üçün. Saat anlayışı olmasın, unudaq saatı. Vaxt bizə yox biz vaxta hakim olaq. Sonra boş bir parka gedək. Narın yağış başlasın. Parkdakı fanarlardan düşən işıqda rəqs eyləsin xırda yağış damlaları. İslanmaq qorxumuz olmasın. Xəstlənmək qorxumuz heç olmasın. Əl-ələ gəzək narın yağışın altında. Elə bir rahatlıq gəlsin ki, gəzməkdən də yorulmayaq.
İçərişəhərin ara küçələrinin hamısını bir-bir gəzək. Qala divarlarındakı hansısa bir daşın üzərinə sevgimizi həkk edək. Yazının altında da ayın tarixini yazaq və söz verək ki, hər dəfə bura gələndə bu yazıya baxacağıq.
Saçlarını oxşuyum, gözlərinə baxım doyunca, sən isə həmişəki kimi utanıb gizlət gözlərini. Mən də əsəbləşim sənin belə eləməyinə. Gülümsə. Gözlərində xoşbəxtlik görünsün. Dərtlər yoxa çıxsın, qeybə çəkilsin. Telefonda mahnımıza qulaq asaq. Küləkdən gözünün üstünə tökülmüş saçlarını əlimlə qirağa çəkim, üzün daha yaxşı görünsün.
Bax yenə yazdım səndən özüdə yenə gecə olanda. Nə bilim bəlkə də darıxmaq ilə əlaqədardır və gecə daha çox darıxır insan. Fikir versən görərsən ki, bu yazımda orfoqrafiya normalarından kənara çıxmamışam. Bilirsən niyə? Çünki, səndən yazanda özümü tanınmış yazıçı kimi hiss edirəm və elə bilirəm ki, hansısa bestsellerimin ən maraqlı yerini yazıb çapa göndərirəm. Səndən yazmaq bu qədər zövq verir mənə.
Səni Sevirəm…

Hər şeyi zamana burax…

Dərc edildi: Oktyabr 9, 2011 / Yazılarım

Hər şeyi zamana burax…

– O hər şeyi sağaldar…

Hər şeyi zamana burax…

– Çünki o hər şeyə qadirdir.

Hər şeyi zamana burax…

– Çünki o minlərlə “sənsiz mən ölərəm” deyən böyük sevgiləri məhv etdi və biraz insanla oynadıqdan sonra hafizəsindən sildi hər şeyi. Arada-bir yada salıb insanı incitdiyi vaxtları da oldu…

Sən yenə də hər şeyi zamana burax…

– Çünki o minlərlə valideynini çox sevən övladları valideynindən ayırdı və onları da biraz incitdi lakin sonradan hər şeyi hafizədən sildi.

Hər şeyi zamana burax…

– Çünki o minlərlə övladını sevən ananı övladından ayırdı.. Lakin sonradan onlara da hər şeyi unutdurdu…

Hər şeyi zamana burax….

Bu yazının davamını oxu »

Türkiyə hökuməti Fransa prezidenti Nikolas Sarkozinin Ankaranın təxminən bir əsr əvvəl türklərin ermənilərə qarşı soy qırımını tanımalı olduğunu deməsini sərt tənqid edib. Bu gün Türkiyənin Avropa məsələləri üzrə naziri Egemen Baxışa istinad edən dövlət televiziyası bildirib ki, cənab Sarkozinin şərhi yersizdir. Cənab nazirin sözlərinə görə, tarixi araşdırmaq siyasətçilərin işi deyil. Ermənistana səfər edən Fransa prezidenti deyib ki, Türkiyə də daxil olmaqla bütün qüdrətli ölkələr tarixlərini nəzərdən keçirməklə şərəfli iş görməlidirlər. O, eyni zamanda bildirib ki, Fransa parlamenti Fransada ikinci dünya müharibəsində yəhudilərin soyqırımı hesab edilən Holokost kimi, bu soyqırımın danılmasını da cinayət hesab edə bilər. Türkiyənin xarici işlər naziri Əhməd Davutoğlu buna cavab olaraq bildirib ki, Fransa yaxşı olardı ki, öz keçmişini, xüsusilə də Afrika qitəsindəki millətlərə qarşı etdiklərini araşdırsın.

Oktyabrın 7-də Fransa prezidenti Nikola Sarkozi Azərbaycanda rəsmi səfərdə olub.
Fransa və Azərbaycan prezidentləri Bakıda Fransız Liseyinin təməlini qoyub. Dövlət başçılarının yalnız təməlqoyma mərasimindəki çıxışları barədə məlumat var. Mərasimdə Azərbaycan prezidenti Azərbaycan-Fransa əlaqələrinin bütün istiqamətlərindən danışıb və gələcəkdə əlaqələrin strateji xarakter daşıyacağını bəyan edib. Prezident Əliyev neft-qaz layihələrindən başlayaraq Dağlıq Qarabağ probleminədək məsələləri diqqət mərkəzinə gətirib. Amma, prezident Sarkozinin çıxışı əsasən mədəniyyət və təhsil sahələrini əhatə edib. O, 1944-cü ildə Moskvaya gedərkən Fransa generalı Şarl de Qolun Azərbaycanda bir gecə qalmasını belə yada salsa da Dağlıq Qarabağ problemi barədə bir kəlmə belə danışmayıb.

Fransa prezidenti həmçinin Azərbaycanın birinci xanımı Mehriban Əliyevanı Fransa Respublikasının “Şərəf Legionunun Zabiti” dövlət ordeni ilə təltif edib.

Maraqlı cəhətlərdən biri odur ki, prezident Sarkozi Ermənistanda soyqırım memorial kompleksin önünə əklil qoyub, soyqırım muzey-institutuna baş çəkib, xatirə kitabına öz qeydlərini edib. Sonra, prezident Xatirə Xiyabanında küknar ağacı əkib. Amma, Bakıda ermənilər və keçmiş SSRİ ordusu tərəfindən qətlə yetirilmiş Azərbaycan şəhidlərinin uyuduğu xiyabana və memoriala baş çəkməyib. Elə həmin şəhidlər xiyabanında 20-ci əsrin əvvəllərində Bakını bolşevik-daşnak qırğınından xilas etmiş türk əsgərlərinin adları həkk edilmiş memorial da var. Ermənistanda “əgər Türkiyə erməni soyqırımını tanımasa, Fransa soyqırımının inkar edilməsinin kriminallaşması barədə qanun layihəsini qəbul edəcək”, deyə bəyanat verən Fransa prezidenti Azərbaycanda mətbuat qarşısında Azərbaycanın ərazi bütövlüyü, Dağlıq Qarabağın və Azərbaycanın işğal olunmuş əraziləri ilə bağlı belə danışmayıb.

Düşündürücü cəhətlərdən biri də Fransa prezidenti Azərbaycanla Ermənistan arasında sülhün əldə olunacağına ümid etdiyini Ermənistan prezidenti Serj Sarkisyanla birgə mətbuat konfransında deyib. O, bildirib ki, ATƏT-in Minsk Qrupu çərçivəsində erməni və Azərbaycan tərəfləri arasında danışıqların bərpası yeganə həll yoludur. “Görürük ki, bu problemlə bağlı sülhün bərqərarı üçün təmas nöqtəsinə nail olmaq lazımdır”.

O qeyd edib ki, Cənubi Qafqaz regionu kifayət qədər qeyri-stabildir və iki ölkənin inkişafı baxımından sülhə nail olunması vacibdir. Sonra o, yenidən Osmanlı imperiyasında erməni soyqırımı məsələsini qaldırıb və deyib ki, əgər Türkiyə bunu inkar etməkdə davam edərsə, Fransa erməni soyqırımının inkar edilməsinin kriminallaşması ilə bağlı qanunverici dəyişikliklər edəcək. 2011-ci ildə Fransa parlamenti Osmanlı imperiyasında baş vermiş erməni soyqırımını tanıyıb. Lakin soyqırımın inkar edilməsinə görə cinayət məsuliyyətinə cəlb olunma barədə qanun layihəsini Senat hələlik qəbul etməyib. “Paris erməni soyqırımının tezliklə tanınması ilə bağlı Türkiyə cəmiyyətinin və hökumətinin müdrik yanaşmasını gözləyir. Soyqırımın tanınması ilə bağlı dünya ermənilərinin arzusunun reallaşmasının vaxtı çatıb. Ümid edirəm ki, bu, mənim prezidentliyim dövründə baş verəcək”, – deyə Sarkozi vurğulayıb.

“Əgər Türkiyə əsrin əvvəlində öz tarixinin qara səhifəsini etiraf etsəydi, Fransa və Ermənistan bunu sülh istiqamətində güclü jest və barışığa doğru böyük addım hesab edərdi. İnsanların əzabları, tarixi faktlar etiraf olunmadan davamlı barışıq ola bilməz”, – deyə o qeyd edib. “Əgər tez-tez öz cəsarətini nümayiş etdirən Türkiyə kimi böyük ölkə özündə güc taparaq buna gedərsə, Fransa üçün soyqırımı qanuni şəkildə tanımaq yetərli olardı”, – o vurğulayıb.

“Fransa Türkiyəyə ultimatum verə bilməz, bununla biz iki xalqın birləşməsinə yardım göstərə bilmərik. Lakin qərarın qəbul olunması üçün 1915-ci ildən bu yana çox vaxt keçib və Fransanın Türkiyə rəhbərliyinin addımlarına cavabı tez addımlar olacaq”, -deyə o bildirib.

Prezident Sarkozi Gürcüstana səfəri zamanı isə hər iki Cənubi Qafqaz ölkəsindən fərqli danışıb. Fransa prezidenti bu gün Gürcüstanda kifayət qədər sərt bəyanatlar verib və Fransanın Gürcüstanın ərazi bütövlüyünü dəstəklədiyini bildirib. Prezident Sarkozi Tbilisidə Azadlıq meydanında minlərlə insanın qarşısında çıxış edib. “Gürcüstanda geniş mənada inkişaf müşahidə olunur. Bu infrastrukturun modernləşməsi, təhlükəsizlik təmin olunmasında, əhalinin gəlirlərinin artmasında, polis və təhsil sistemində dərin islahatlar aparılmasında əksini tapıb. Ölkədə keçirilən islahatlar və aşkarlıq abxaz və osetin xalqlarını inandırmağa imkan verir ki, onların gələcəkləri gürcü xalqı ilə birlikdədir. Bu strategiyanın davamı olaraq Avropa İttifaqını inandırmağa imkan verir ki, Gürcüstan Avropa ölkəsidir. Mən deyirəm sizin ölkə Avropa ölkəsidir”, – deyə Nikola Sarkozi qeyd edib.
Prezident Sarkozi deyib ki, Fransa Gürcüstanın ərazi bütövlüyünü və suverenliyini dəstəkləyir. “Gürcüstanın NATO və Avropa İttifaqına inteqrasiya olmasına hüququ var və bu yolda kənardan heç kim mane olmamalıdır”.

В США прошли похороны основателя Apple Стива Джобса, пишет The Wall Street Journal со ссылкой на неназванный источник.

По его словам, похороны скорее можно описать как закрытую небольшую встречу. Он не стал называть место и время, где прошло прощание с Джобсом, ссылаясь на уважение к бывшему главе Apple и неприкосновенность частной жизни его семьи.

Сама компания Apple заявила, что никаких мероприятий, приуроченных к смерти Джобса, не планируется.

В письме к сотрудникам компании в среду, главный исполнительный директор Apple Тим Кук заявил, что компания “планирует отметить необыкновенную жизнь Стива”, мероприятие для сотрудников состоится в ближайшее время.

Компания увековечила память о Джобсе на своем сайте после сообщения о его смерти и призвала доброжелателей поделиться воспоминаниями и соболезнованиями на специальный адрес электронной почты.

Artıq www.vipelnar.com:)))

Dərc edildi: Oktyabr 8, 2011 / Yazılarım

no post, no comment:))) just http://www.vipelnar.com

Эрне Рубика знают десятки миллионов владельцев кубика-головоломки во всем мире. На его родине, в Венгрии, есть такое понятие “хунгарикум”, которым обозначают что-то уникальное, чего нет больше нигде. Несомненно, это выражение вполне применимо и к самому Рубику. Он – уникальный, штучный человек, такой есть только в Венгрии. Рубик – 100-процентный Хунгарикум.

Известный всему миру венгерский изобретатель и конструктор Эрне Рубик, начинавший карьеру как архитектор, о рождении знаменитого кубика так говорил автору этих строк еще в далеком 1985-м, когда в Москве, на Национальной выставке Венгрии, он впервые лично представлял российской публике свое детище: “Пространство всегда интриговало меня своими невероятно богатыми возможностями изменений архитектурных объектов… Я думаю, кубик возник из интереса, из этого поиска для самовыражения, в результате которого развивается острота мышления”.

Впрочем, мне кажется, что к своему главному изобретению, которое оформилось в середине 1990-х, Эрне Рубик шел всю жизнь, начиная с самого рождения. Начать с того, что он родился в 1944 году отнюдь, как говорится, не в среднестатистической венгерской семье. Его отец Рубик-старший, знаменитый авиаконструктор и владелец фабрики по производству планеров, за свою жизнь разработал 32 типа этих аппаратов и самолетов с мотором, мать – известная поэтесса. Думается, именно отсюда, от семьи и всей семейной атмосферы, – его увлеченность как техническими, так и гуманитарными науками, проявившаяся еще в гимназии.

“Я часто вижу в небе планеры отца, – говорит сам Эрне по поводу влияния отца на его жизненный выбор. – Я многому научился у него по части работы. В смысле создания чувства ценности созидательного процесса, который имеет и цель, и ощутимый результат”.

С детства в семье Рубиков царил культ книги, и мальчик проглатывал литературу запоем.

“Я погрузился в чтение книг с того самого момента, как научился читать, – вспоминает изобретатель. – В начальной школе любимыми предметами были математика и геометрия. Я решал математические задачи для удовольствия”.

Согласитесь, для того, чтобы математика доставляла удовольствие, нужен особый, неординарный склад ума. У маленького Эрне такой склад ума был. Позднее страсть к математике и любовь к шахматам после окончания гимназии привели его сначала в будапештский Политехнический университет, откуда в 1967-м он вышел дипломированным инженером-строителем. Однако техническое образование его полностью не “занимало”. Он давно мечтал получить знания и в гуманитарной сфере, ведь с детства любил заниматься живописью и скульптурой.

Поэтому ничего удивительного, что сразу после Политеха Рубик продолжает свое образование, поступив в Институт декоративно-прикладного искусства. Получает второй диплом – дизайнера по интерьеру. С 1971-го Эрне начинает преподавать архитектуру и промышленный дизайн в Будапештской академии прикладных искусств и ремесел, читает студентам сразу несколько курсов: начертательную геометрию, проектирование зданий, проектирование мебели. И здесь мы вплотную подходим к тому самому моменту, когда…

Как возник кубик

В один из хмурых осенних дней 1974 года, пытаясь разъяснить своим нерадивым студентам математическую теорию групп, 30-летний преподаватель Эрне Рубик принялся собирать из 26 деревянных кубиков с шестью разноцветными гранями единый объект.

Судя по рассказу самого Рубика, до этого он вдоволь поэкспериментировал с бумажными, картонными и пластиковыми опытными образцами кубиков, прежде чем его осенила идея собрать разрозненные составляющие в единое целое. Сверхзадача изобретателя была такова: заставить отдельные разноцветные кубики свободно вращаться на своих местах, не нарушая конструктивного единства всего приспособления

По легенде, озарение на изобретателя снизошло ленивым летним днем, когда отчаявшийся Рубик сидел на берегу Дуная и всматривался в прохладные воды реки. История эта напоминает классические случаи научного просветления – ньютоново яблоко или архимедову ванну. Взгляд творца привлекла обычная речная галька. Подумалось, что ее острые грани со временем стачиваются течением, трущим камень о камень, пока он не обретет простую и совершенную форму. И тут-то Рубик решил – как следует “обточить” свои кубики.

Пришлось отбросить все лишнее. Как легко подсчитать, 26 маленьких кубиков имеют в общей сложности 156 граней. Из них Рубик смело отсек больше ста и оставил всего 54 внешние грани: одноцветные у шести центральных кубиков, двухцветные у двенадцати боковых и трехцветные у восьми угловых. Но это было еще только полдела.

Не меньше времени ушло на техническое решение, обеспечивающее оптимальный механизм поворота грани куба. Это едва ли не основная часть всей системы, ее “позвоночник”. В итоге в центре конструкции Эрне поместил цилиндрический механизм, прочно связывающий все наружные кубики и позволяющий им свободно вращаться относительно друг друга. При таком вращении возникает характерный хруст, сопровождающий сборку кубика. Сначала на гранях пробовали изобразить цифры и рисунки, но потом свой выбор Рубик остановил на цвете.

Естественно, первым над сборкой граней головоломки в единые цвета ломал голову сам Эрне. Изобретателю понадобилось на решение этой задачи около месяца. Немного позднее было подсчитано, что при хаотичном перемещении граней кубика Рубику не хватило бы и всей жизни, ведь в кубе 43 квинтильона (!) возможных комбинаций расцветок граней, и лишь одна из них – правильная. После личной победы над головоломкой изобретатель испытал игрушку на друзьях и своих студентах.

Игрушка понравилась. Вскоре, 30 января 1975 года, Эрне Рубик подал заявку на получение венгерского патента на свое изобретение, которое он сам назвал Buvos Коска, что можно перевести с венгерского как “магический кубик”. Но рассмотрение заявки затянулось. За это время, как выяснилось позднее, его ближайшие конкуренты вплотную подошли к разработке аналогичной игрушки. И еще неизвестно, как сложилась бы судьба изобретения, если бы вновь не его величество Случай.

Гений головоломки

Спустя пару месяцев после получения патента и выпуска пробной партии кубика на будапештском предприятии “Полимер”, весной 1978-го, немецкий компьютерный предприниматель Тибор Лакши, имеющий венгерские корни, оказался с рабочей поездкой в Будапеште. Как-то сидя в кафе, он заметил официанта, который увлеченно вращал разноцветные грани магического куба. Головоломка сразу же заинтересовала увлекавшегося математикой Лакши. На следующий день он предложил государственной торговой фирме Konsumex, обладавшей тогда правами на изготовление головоломки, продавать кубик на Западе.

Тогда же Лакши познакомился с самим изобретателем игрушки Эрне Рубиком. Вот как бизнесмен описывает их первую встречу: “Когда Рубик впервые появился в комнате, я испытал желание дать ему немного денег. Он выглядел как нищий, был ужасно одет, а из угла его рта свисала дешевая венгерская сигарета. Но я знал, что у меня в руках гений. И сказал ему: вместе мы сможем заработать миллионы”. Процесс пошел…

Получив одобрение изобретателя, в 1979-м Тибор Лакши привез кубик в Германию, на Нюрнбергскую ярмарку игрушек, но не в качестве экспоната. В поисках дистрибьюторов Лакши использовал ход, на который сам когда-то клюнул: предприниматель просто бродил по выставке, играя похрустывающими гранями куба. Поначалу хитрые манипуляции с Magic Cube не принесли ожидаемого результата. Но опять помог случай. На выставке венгры познакомились с англичанином Томасом Кремером – успешным изобретателем игрушек и владельцем предприятия Seven Towns Ltd., и эта встреча, как принято говорить, стала судьбоносной.

У Кремера были многочисленные связи в сфере игрушечного бизнеса, и он часто представлял интересы других изобретателей. Но главное – Кремер тоже имел венгерское происхождение по материнской линии. Бизнесмены быстро нашли общий язык и заключили соглашение о продвижении кубика Рубика на мировом рынке. Каждому отводилась своя роль: Лакши должен был заниматься бюрократическими вопросами, а Кремер – совершить мировое турне в рекламных целях, чтобы сформировать дистрибьюторскую сеть.

Прошло еще несколько месяцев, и в сентябре 1979 года Томасу Кремеру в ходе тяжелых переговоров с вице-президентом службы маркетинга американской корпорации игрушек Ideal Toy Corporation удается заключить контракт на поставку одного миллиона кубиков в США. Это была первая значительная победа для кубика и для его “отца” Рубика.

А уже в мае 1980 года первая миллионная партия кубиков наконец-то прибыла в США. Американская премьера головоломки состоялась 5 мая в Голливуде, представляла кубик знаменитая кинозвезда и секс-символ США 50-х годов, тоже венгерка по происхождению, Жа-Жа Га-бор. Именно поэтому, несмотря на официальное создание головоломки в 1974 году, второй датой его рождения считается май 1980-го.

Глобальная “кубикомания”

Прошло всего два года после начала экспорта кубика из Венгрии, и в мире началось глобальное помешательство на головоломке -“кубикомания”. По данным статистики, до конца 1982 года в мире было продано свыше 100 миллионов кубиков и в 1,5 раза больше его подделок. Это был не просто успех, это был триумф. Венгерские производители просто физически не могли изготовлять больше нескольких миллионов игрушек в год, а рынок требовал все новых и новых кубов. Пришлось срочно открывать фабрики по производству кубиков Рубика за границей: в Гонконге, на Тайване, в Коста-Рике и Бразилии.

“Кубикомания” охватывает практически всю планету. Достаточно сказать, что в пик популярности кубика, в 1980-х годах, головоломкой увлекалась 1/5 часть населения Земли. Такого история еще не знала. За 30 лет во всем мире было продано свыше 350 миллионов кубиков Рубика, что сделало его самой продаваемой игрушкой в мире всех времен и народов, а его изобретателя – первым официальным долларовым мультимиллионером тогда еще в странах соцлагеря.

Страстное увлечение головоломкой, как лихорадка, охватывало разные народы, разные социальные и возрастные категории людей. За прошедшие 30 лет триумфа кубику Рубика посвящены сотни книг и статей, миллионы веб-страниц и свыше 40 тысяч видеороликов.

Для тех, кто все-таки “врубался” в сборку куба, начиная с 2003 года под эгидой Международной ассоциации кубика (WCA) регулярно стали проводить международные и национальные чемпионаты по спидкубингу, во время которых участники соревнуются в сборке головоломки Рубика на время. Нынешний рекорд скоростной сборки кубика был установлен совсем недавно: 29 января 2011 года на соревнованиях в австралийском Мельбурне Феликсом Земдегсом – 6,65 секунды

В Россию с любовью

Если на Западе – в США и Западной Европе – кубик Рубика появился в мае 1980-го, то в СССР кубик пришел в массовом порядке годом позже, в 1981-м. До этого он в основном просачивался штучно, в виде заграничных сувениров. А тут уже была разрешена его официальная продажа в магазинах. Так что в этом году у куба еще один юбилей – 30 лет в России.

По некоторым данным, права на выпуск и продажу “заморской чудо-игрушки” обошлись СССР в немыслимую тогда сумму: три миллиона долларов. Поначалу официальная цена кубика в СССР была 4,5 рубля, но очень быстро он тоже стал дефицитом и из-под полы продавался уже за 10, а то и 20 рублей. Деньги серьезные, и не все могли его купить. Особенно, молодежь. Но тем не менее как-то ухитрялись.

Для тех, кто не мог достать себе кубик Рубика, в 1982 году журнал “Юный техник” выпустил статью с иллюстрациями и чертежами под названием “Всем кубикам кубик” о том, как сделать его самостоятельно. “Кубикомания” набирала обороты. По просьбе трудящихся газеты и журналы запестрели многочисленными публикациями типа “Что нужно сделать, чтобы все-таки собрать кубик?”.

Ажиотаж по поводу кубика в СССР сошел на нет лишь с развалом самого СССР. Но развалил его не Рубик. Хотя с какой стороны посмотреть. В развал догматического, ортодоксального мышления на одной шестой части планеты Земля венгерский кубик явно внес свой вклад.

В свое время в таком же духе высказался и сам изобретатель, то ли в шутку, то ли всерьез заявив, что именно его игрушка привела к развалу коммунистической системы.

– Именно благодаря кубику мне и моим друзьям-капиталистам, – утверждал изобретатель, – удалось поставить правительство на колени. Кубик заставлял людей на подсознательном уровне понять преимущества капитализма…

Конечно, в столь безапелляционных заявлениях о роли кубика в развале коммунизма можно отметить изрядную долю преувеличения, но то, что кубик сам по себе многое менял в жизни людей соцлагеря, – это бесспорно. Головоломка меняла мировоззрение.

Правда, от развала соцлагеря и СССР пострадал и сам кубик. Наступала новая жизнь в России, жизнь, полная борьбы за существование в условиях “шоковой терапии”, а чаще шока без терапии, и кубик в “лихие 90-е” как-то постепенно отошел на задний план. А потом пришли компьютеры, пейджеры, компьютерные игры, мобильные телефоны, айфоны, смартфоны, айподы. Масса новых игрушек для детей и взрослых. Эпоха кубика незаметно осталась позади. Но кубик не забыли.

Как ни странно, но вскоре после триумфа пути Рубика и его кубика разошлись. К 1985 году мировой рынок после нескольких лет сумасшедшей “кубикомании” несколько пресытился головоломкой, и продавать ее становилось труднее с каждым годом. Воспользовавшись ситуацией, американский компаньон венгерского изобретателя Томас Кремер в том же году выкупил все права на производство и распространение головоломки.

Сам же венгерский инженер Эрне Рубик на гонорары от продаж своего “чудо-куба” еще в 1983 году открыл собственную студию дизайна, где и по сей день создает новые головоломки и игры, проектирует мебель. Правда, ни одна новая головоломка Рубика пока не превзошла по популярности первую. Кстати, небывалый успех кубика не заменил ему страсть к преподаванию. В 1987 году Рубик стал профессором Будапештской академии прикладных искусств и ремесел, в 1990-м возглавил Венгерскую инженерную академию.

Став мультимиллионером и богатейшим предпринимателем в Венгрии в неполные 40 лет, объездив весь мир, Эрне Рубик достаточно быстро устал от суеты и публичного внимания к своей персоне. Он ушел в тень, чтобы спокойно заниматься экспериментами и новыми головоломками в своей студии. Сейчас он напрочь отказывается общаться с журналистами. Все наши попытки лично встретиться с маэстро дизайна неизменно разбивались о неприступную вежливость секретарши Rubik-studio: “Извините, но господин Рубик не принимает журналистов”.

Эрне Рубик. Вопросы к самому себе

Вместо личного контакта с прессой маэстро предлагает контакт виртуальный. На сайте его студии размещены ответы мастера на те вопросы, которые, как я думаю, интересны прежде всего ему самому. Что ж, давайте пообщаемся виртуально.

– Господин Рубик, какие события в вашей жизни вы бы назвали самыми запоминающимися?

– Рождение куба. Год 1974-й. Выставка игрушек в Нью-Йорке в 1980-м, первая моя поездка за “железный занавес”. Первый чемпионат мира по кубику в Будапеште в 1982 году. В 2004-м я вышел на пенсию, но продолжаю заниматься любимым делом.

– Вы продолжаете преподавать и придумывать для человечества все новые и новые головоломки?

– В свое время учеба давала мне наслаждение все время, пока я это делал. Не случайно я начал преподавать сразу же после окончания вуза. Другими словами, я продолжаю учиться по-другому. Преподавание архитектуры дало мне возможность изысканий и постоянно стимулировало меня для дальнейших изысканий.

– Что для вас самое важное в жизни?

– Самое важное – созидание. Важно находить и формулировать неординарные вопросы для поисков новой правды. Важно никогда не забывать спрашивать себя: прав ли я? И не забывать отбрасывать балласт.

– Как бы вы сформулировали свое жизненное кредо?

– Имей смелость сойти с избитой дороги и начать искать собственный путь. Мой любимый коктейль – смесь Красоты и Правды, называемый Гармония…

В этом он весь. Философ и Конструктор, ищущий вечной Гармонии. Эрне Рубик.